Dwujęzyczny ślub humanistyczny pozwala stworzyć jedną ceremonię dla pary i gości, którzy na co dzień posługują się różnymi językami. Nie musi oznaczać powtarzania każdego zdania po polsku i angielsku. Dobrze przygotowana ceremonia powinna być zrozumiała dla obu rodzin, mieć naturalny rytm i zostawić miejsce na tradycje, które rzeczywiście należą do pary.
Tak wyglądał polsko-szkocki ślub Marii i Michaela, który prowadziłam w Qubus Hotel Gdańsk. Ceremonia odbywała się po polsku i angielsku. Były szkockie kilty, kobziarz, osobiste przysięgi i polska poezja. Dwie kultury były obecne obok siebie, bez potrzeby zamieniania ceremonii w pokaz narodowych zwyczajów.

Jak przygotować dwujęzyczny ślub humanistyczny?
Najprostsze rozwiązanie wydaje się oczywiste: przygotować ceremonię po polsku, przetłumaczyć ją na angielski i przeczytać kolejno lub naprzemiennie obie wersje. Przy dłuższym przemówieniu oznaczałoby to jednak, że część gości przez sporą część ceremonii słucha treści, którą już zna.
Dlatego ceremonię polsko-angielską przygotowuję od początku z myślą o obu grupach gości. Ważne jest, kto rozumie polski, kto angielski, w jakim języku para rozmawia na co dzień i w jakim chce złożyć przysięgi. Dopiero wtedy można zdecydować, które fragmenty powinny wybrzmieć w obu wersjach, a gdzie można przejść z jednego języka do drugiego bez dosłownego tłumaczenia każdego zdania.

W przypadku Marii i Michaela oba języki były obecne od powitania aż po zakończenie ceremonii. Ich osobiste przysięgi również wybrzmiały po polsku i angielsku.
Czy ceremonia w dwóch językach jest dwa razy dłuższa?
Nie powinna być. Choć naturalnie bywa nieco dłuższa niż ceremonia prowadzona w jednym języku.
Dosłowne tłumaczenie wszystkiego zdanie po zdaniu niepotrzebnie wydłuża uroczystość i może sprawić, że część gości zacznie czekać na fragment w swoim języku zamiast uczestniczyć w tym, co właśnie się dzieje.
Przygotowując ślub humanistyczny po polsku i angielsku, traktuję oba języki jako część konstrukcji scenariusza. Są momenty, które powinny wybrzmieć w obu wersjach. Inne można poprowadzić krócej, zachowując ich sens i kontekst.

Goście nie muszą rozumieć każdego pojedynczego słowa. Powinni natomiast przez cały czas wiedzieć, co właśnie dzieje się podczas ceremonii i dlaczego.
Dwujęzyczny ślub humanistyczny a tradycje dwóch krajów
Przy ślubie międzynarodowym pojawia się kolejne pytanie: jak połączyć tradycje obu stron?
Nie zaczynam od wyszukiwania zwyczajów charakterystycznych dla danego kraju. Najpierw pytam parę, które z nich rzeczywiście są dla niej ważne. Pochodzenie jednego z partnerów ze Szkocji, Hiszpanii czy Indii nie oznacza przecież, że podczas ślubu trzeba wykorzystać wszystkie tradycje kojarzone z tym miejscem.

Na polsko-szkockim ślubie Marii i Michaela szkockie elementy były bardzo widoczne. Michael, synowie pary oraz wielu gości ze Szkocji wystąpili w kiltach, a podczas uroczystości obecny był również kobziarz. Wynikało to z ich rodziny i kultury, a nie z pomysłu na ślub „w szkockim stylu”.
Polski akcent pojawił się między innymi w literaturze. Oficjalną część ceremonii zamknął ulubiony wiersz Marii „Nic dwa razy” Wisławy Szymborskiej, przeczytany przez świadków pary po polsku i angielsku.
Przy łączeniu kultur właśnie tego szukam podczas rozmów z parą. Nie atrakcji dla gości, lecz rzeczy, które są naprawdę ważne dla nich samych.
Dwujęzyczny ślub humanistyczny w Gdańsku
Ceremonia Marii i Michaela odbyła się w Qubus Hotel Gdańsk, na tarasie nad Motławą. Para mogła więc zorganizować ceremonię i przyjęcie w jednym miejscu. Dodatkowym atutem była sesja przedślubna w łodzi, którą para przypłynęła na swój ślub.

Przy ślubie międzynarodowym ceremonia w hotelu ma również praktyczne znaczenie. Część gości przyjeżdża z zagranicy, dlatego ograniczenie dodatkowych przejazdów pomiędzy miejscem ceremonii, hotelem i przyjęciem upraszcza organizację dnia.
Gdańsk był przy tym naturalnym miejscem dla polsko-szkockiej ceremonii. W dniu ślubu nie potrzebowaliśmy dodatkowych symboli, żeby pokazać spotkanie dwóch kultur. Były już obecne w rodzinie, gościach, językach i elementach, które Maria i Michael sami wybrali.
W jaki sposób polscy i zagraniczni goście odbierają ceremonię humanistyczną?
Pary planujące ceremonię polsko-angielską czasem obawiają się nie tylko bariery językowej. Pojawia się również pytanie, jak ślub humanistyczny odbiorą rodzice, dziadkowie albo osoby, które nigdy wcześniej nie uczestniczyły w takiej uroczystości.
Dlatego na początku krótko wyjaśniam gościom, czym jest ceremonia humanistyczna i dlaczego para wybrała właśnie taką formę. Robię to również w drugim języku, jeśli część zaproszonych osób nie mówi po polsku. Nikt nie musi wtedy domyślać się w czym właśnie uczestniczy.
Najlepszą odpowiedź na pytanie o reakcję gości zostawię jednak Marii i Michaelowi. Po ślubie napisali w swojej opinii na portalu Wesele z Klasą:
„Sylwia była wspaniała, z wyborem trafiliśmy w 10! Super profesjonalna, przystępna, ciepła, poprowadziła ceremonię w stylu, w jakim chcieliśmy się pobrać. Lekko z nutką humoru, a zarazem z klasą. Podczas ceremonii wzruszyliśmy się wszyscy, każdy w innym momencie. Przemyślane, bardzo osobiste przemówienie zrobiło wrażenie na gościach, nawet tych starszej daty. Ceremonia była prowadzona w dwóch językach, polskim i angielskim. Polecamy w 100%. Dziękujemy!”
Lubię szczególnie ich zdanie: „każdy w innym momencie”. Osobiste przemówienie nie musi prowadzić wszystkich gości do tej samej reakcji. Jednego zatrzyma anegdota, innego fragment dotyczący rodziny, jeszcze kogoś słowa przysięgi.
Jedna ceremonia dla dwóch różnych światów
Dwujęzyczny ślub humanistyczny nie powinien składać się z polskiej ceremonii i jej angielskiej kopii. Powinien być jedną uroczystością, w której obie rodziny mogą uczestniczyć od początku do końca. Jeden z takich ślubów opisywałam już również w reportażu ślubu Eweliny i Amrika.
Czasami potrzebne będą dwa pełne brzmienia danego fragmentu. Innym razem wystarczy krótkie przeprowadzenie gości z jednego języka do drugiego. Tak samo jest z tradycjami. Nie muszą pojawiać się po równo. Powinny znaleźć się w ceremonii wtedy, kiedy coś znaczą dla konkretnych ludzi.
Na zdjęciach ze ślubu Marii i Michaela widać kilty, kobziarza, polskich i szkockich gości. Podczas ceremonii wybrzmiała poezja w języku polskim i angielskim.
A to wszystko to w ramach 45 minut.